IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Evening.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Silver

avatar

Vrouw Aantal berichten : 473
Registration date : 06-08-08

Over je pokemon
Leeftijd: 200 Jaren.
Status: Gewond
Partner:

BerichtOnderwerp: Evening.   di aug 25, 2009 9:00 pm

Niet dat ik goed ben in verhalen schrijven, ik probeer het enkel xD

Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://www.inciala.actieforum.com
Fallen
Administrator
avatar

Vrouw Aantal berichten : 2293
Leeftijd : 23
Registration date : 11-04-08

Over je pokemon
Leeftijd: 3
Status: Gezond
Partner: What is love? BABY DONT HURT ME, DONT HURT ME, NO MOAH.

BerichtOnderwerp: Re: Evening.   za nov 28, 2009 3:27 pm

Het was een koude stormachtige avond. De wind raasde door het land. De lucht was donker van de nacht, en er verschenen steeds meer donkergrijze wolken aan de hemel. Het zou niet lang meer duren voordat er een fikse storm aanbrak. Hoog in de lucht vloog een enorme vogelachtige pokémon. Die had nogal last van dit barre weer, want de sterke windstoten rukten haar telkens heen en weer. Haar sjaal wapperde telkens tegen haar hoofd. Ze had er moeite mee om recht te blijven vliegen. Dat moest ze wel, want ze had een passagier op haar rug. De vogel keek rond. De wolken verzamelden zich. Spoedig zou het gaan onweren. Voordat dat gebeurde moest ze weer aan de grond zijn, anders werd deze vlucht levensgevaarlijk.

Evening sliep, maar niet voor lang. Het was koud. Erg koud. Hij rilde, en deed voorzichtig zijn ogen open. Zijn beeld bleef echter zwart. Het was nog lang geen ochtend. Langzaam stond hij op. De wind gierde door zijn oren, en de wind trok aan zijn haren. Ook regende het, en dat prikte aan zijn wonden. Snel ging hij weer liggen, en meteen had hij minder last van de wind. Bah, hij kon beter weer gaan slapen. Maar net toen hij zijn ogen dicht wou doen had hij ineens door dat hij niet gewoon ergens op de grond lag, maar hij lag op iets, dat door de lucht heen vloog! Hij voelde met zijn pootjes over de veren die onder hem lagen. Maar nog had hij geen idee waar hij op zat. Hij was te moe om te spreken. Morgenochtend.. morgenochtend kon hij weer alles zien. Dan zou hij vast diegene zien die hem beschermd had. Evening ging weer liggen. Geen minuut later was hij al in slaap gevallen.

De vogel was nog steeds hard bezig met goed te blijven vliegen, en had niet gemerkt dat haar passagier wakker was geweest. Het ging nog harder regenen. In de verte hoorde ze een dof rommelend geluid. Het begon te onweren. Ze moest landen. En snel ook. De vogel deed een Flits-aanval, die de grond onder haar verlichtte. Tot haar opluchting was ze aangekomen op haar bestemming. Het grootste dorp in dit gebied. Tevens het enige dorp dat ze hier kende. En ze was hier maar een keer eerder geweest. Dus de naam ervan wist ze ook niet.

Maar dat maakte voor nu niks uit. Ze waren er, ze kon gaan landen en ze konden binnen gaan overnachten. De vogel landde, en liep verder naar de verlaten boerderij waar ze bij haar vorige bezoek aan dit dorp geslapen had. Ze legde Evening voorzichtig neer op een stapel stro, en schudde haar vleugels uit. Hier was het warm en droog, en ze lagen uit de wind, en beschermd tegen de regen. De vogel ging liggen, en gaapte. Die vlucht had veel van haar gevergd. Ook zij was heel moe. En ook snel viel ze in een diepe slaap.

De ochtend was aangebroken. Op een omgewaaide boom zat een Taillow, die zijn lied uit volle borst zong. Evening werd weer wakker, en wreef zijn ogen uit. Nog slaperig keek hij rond. Gisternacht was hij ergens buiten, en nu lag hij in een hooischuur van een boerderij? De grote vraag bleef; wie had hem gered, en wie had hem hier naartoe genomen? Evening stond moeizaam op, en liep langzaam door de schuur, zoekend naar die ene persoon. Maar het enige wat hij vond waren een paar veren in het hooi. Hij pakte de mooiste die hij kon vinden en keek er aandachtig naar. Een rode veer. Geen idee van welke pokémon dat kon zijn. Het was iniedergeval wel een mysterieuze pokémon. Nog steeds kijkend naar de veer vroeg hij zich af : Zou hij die redder ooit weer terugzien?

Op zijn wonden hadden zich korsten gevormd, waardoor hij er minder snel last van zou krijgen. Maar toch deden ze nog aardig pijn. Evening duwde tegen de grote houten deur en liep naar buiten. Het was nu mooi weer. De zon scheen, en er waren alleen onschuldige witte wolkjes te zien. De schade van de storm was wel goed te zien. Af en toe lagen er bomen die omgewaaid waren, of bomen die uit elkaar gereten waren door de bliksem. Wat was hij blij dat hij veilig in die schuur had gelegen terwijl de storm woedde. Evening keek rond. Er liep maar een enkel paadje, en die zou hij dan ook volgen.

Het was een simpel pad, gemaakt van grindsteentjes. Het liep recht door de mooie velden, die vol stonden met bloemen, waar vele Butterfree's en Beautifly's op af kwamen. Het was een prachtig gezicht. Maar al gauw zag Evening iets anders. Hij naderde een dorpje. Evening raakte meteen opgewonden. Zouden de pokémon hier nog leven? En als dat zo was, konden ze hem misschien helpen om het op te lossen. Om uit te vinden wat hier aan de hand was. Hij versnelde zijn pas.

Hij kwam aan bij het dorpje. Voorzichtig liep hij over de straatstenen. En al gauw zag hij allemaal pokémon. Ze liepen rustig over de straten. Sommige met tassen. Die gingen waarschijnlijk winkelen, of zoiets. De pokémon zagen er erg relaxed uit. Ze wisten vast niet wat er met het andere dorp was gebeurd. Evening liep tussen de pokémon door, maar ze merkten hem niet eens op. Mooi zo. Evening hield er niet van om aangestaard te worden, hij werd dan liever niet gezien.
Ineens werd hij opgepakt door een pokémon. Hij wou om hulp schreeuwen, maar daar ging het allemaal te snel voor. De pokémon die hem gegrepen had rende een huis binnen, en deed snel de deur ervan weer dicht. Evening werd neergezet, en nu kon hij zien wie hem meegenomen had. Voor hem stond een grote bever-pokemon, een Bibarel. ''Oh Evening, wat is er toch met je gebeurd? Je zit onder de wonden jongen, zo kan je echt niet over straat!'' zei ze, en liep naar de keuken, en begon kastjes open te trekken.

''Ah, hier zijn de pleisters!'' riep ze opgelucht. Ze frummelde wat, en plakte er toen een paar op Evening's kleinere wonden. ''Is dat niet beter, schat? Die grotere wonden moeten denk ik verbonden worden.. '' zei ze terwijl ze de doos met pleisters weer terug zette. Evening had haar de hele tijd raar aangekeken. ''Pardon, wie bent u?'' vroeg hij, terwijl hij haar onderzoekend aankeek. De Bibarel keek hem met grote ogen aan. ''Ohja! Sorry hoor, ik laat me altijd zo meeslepen..'' verontschuldigde ze zichzelf. ''Ik ben Hiromi.. je kent me vast niet meer. De laatste keer dat ik je zag was al weer een paar jaar geleden.. Ik ben een goede vriendin van je ouders.. ''
Evening slikte, en kreeg tranen in zijn ogen. ''Mijn ouders.. zijn dood'' zei hij tegen de Bibarel.

''Ik weet het..'' antwoordde ze zachtjes terug. Evening keek verbaast. ''Maar hoe kan u dat weten?'' vroeg Evening aan haar. Want de rest van de pokémon wisten het blijkbaar nog niet. ''Ik kreeg een bericht door van iemand.. Ik weet het ook pas een halve dag.. Ik vind het echt erg voor je, Evening. Maar voorlopig zal je bij mij wonen. Ik ben gevraagd om je pleegmoeder te zijn.. Ik weet dat het raar klinkt, maar je kan niet rond blijven zwerven, dat word je dood..'' Hiromi glimlachtte vaagjes. En Evening deed hetzelfde.
Ja, het was raar om ineens een nieuw huis te hebben, maar aan de andere kant; hij kon toch nergens anders heen. Hij had geen vrienden meer, geen familie. Het was dus het beste om hier te blijven. Hij kreeg een onderkomen, en hij kon hier waarschijnlijk nieuwe vrienden zoeken, om opnieuw zijn leven te beginnen. Toch? Nouja, hij zou het nog wel zien. Hij hoefde zich eventjes nergens zorgen over te maken.

Die middag ging de bel. Hiromi de Bibarel deed de deur open, en er stond een kleine Bidoof in de deuropening, met een rugtas op zijn rug. ''Hoe was school, liefje?'' vroeg Hiromi. Maar de Bidoof reageerde niet op zijn moeder, en hij keek verbaast naar Evening. ''Wie is dat?'' vroeg hij aan zijn moeder vol verbazing. Zijn moeder glimlachtte naar haar kind. ''Dat is Evening.. hij komt een tijdje bij ons wonen, goed? Wel aardig voor hem zijn, hé!'' De Bidoof rende naar binnen en zette zijn schooltas neer op de grond, terwijl hij nieuwsgierig naar Evening bleef kijken.

Het zag er grappig uit, en toch vond Evening het niet erg prettig als pokémon zo naar hem keken. Alsof ie raar was. Een buitenstaander. Dat was hij dan wel, maargoed. ''Ik ben Teiko'' zei hij neutraal tegen Evening. ''Hallo Teiko'' antwoordde Evening met een scheve glimlach. ''Uhh.. welkom hier, ofzo…'' zei Teiko. Hij had duidelijk geen inspiratie om iets te zeggen. Hij pakte zijn schooltas weer op en verdween in de gang. Evening hoorde dat hij omhoog ging op een trap, en daarna werd het stil.

Hiromi liep weer richting Evening. ''Sorry voor het gedrag van Teiko. Hij is nogal verlegen met nieuwe pokémon, en zeker als er ineens een nieuw iemand in huis is'' Zei ze. Evening knikte. ''Ik begrijp hem helemaal, mevrouw..'' zei Evening terug. ''Oh alsjeblieft, noem me maar gewoon Hiromi. Met dat mevrouw voel ik me zo oud..'' Zei Hiromi, en lachte even. Evening lachte niet, maar kreeg wel een brede grijns op zijn gezicht. ''Ga hem maar boven opzoeken op zijn kamer. Hij vind het vast leuk als je met hem gaat spelen. Ik denk wel dat jullie goede vrienden kunnen worden!'' zei Hiromi glimlachend, en liep een andere kamer in. Evening liep langzaam de trap op, en met wat moeite kwam hij boven. Hij opende een deur, maar dat was een badkamer. De tweede kamer was wel de goede. Teiko keek verschrikt om, en Evening glimlachtte. ''Zou ik mee mogen doen?..''


De middag ging zo snel voorbij. Evening was net als Teiko nog heel jong, dus ze vermaakten zich urenlang met allerlei spelletjes. Ze werden onderbroken door geroep beneden. Evening en Teiko deden de deur open, en keken naar beneden. Daar stond Hiromi. ''Het eten staat klaar!'' zei ze met een brede glimlach. Evening werd nog blijer dan hij al was. Hij hield ervan dat ze altijd glimlachtte. Het maakte hem vrolijk. En hij had vreselijke honger gekregen. Teiko rende als eerste naar beneden, en Evening volgde.

Teiko sprong meteen op een stoel, en Evening ging op de stoel ernaast zitten. De stoelen waren van hout, maar er zaten kussentjes op zodat je toch comfortabel zat. Hiromi had ovenhandschoenen aangetrokken, en deed de oven open. Ze haalde er een bakvorm uit en zette die op tafel. Er kwam een heerlijke geur vanaf. Evening begon bijna te watertanden. De Bibarel deed haar ovenhandschoenen uit en kwam ook aan tafel zitten. ''Tadaa! Mijn zelfgebakte oran-bessen taart!'' zei ze vrolijk. ''Wauw..'' zei Teiko en likte zijn lippen af. Evening kon ook niet wachten tot hij een stuk kon proeven.

De Oran bes was altijd een van zijn favoriete soorten geweest. Hiromi snee er punten uit en gaf iedereen een stukje. Evening nam heel voorzichtig een eerste hapje. Au! Het was heet. Maar wel lekker. Hij wachtte even met het nemen van een volgend stuk, en toen het afgekoeld was nam hij er gulzig happen van totdat het stuk was verdwenen. ''lekker!'' riep Evening enthousiast. ''dat vind ik ook, mam!'' zei Teiko. ''Daar ben ik blij om'' antwoordde Hiromi glimlachend.

Die Avond hebben ze nog veel gepraat. Evening vertelde wat er allemaal precies gebeurd was de laatste paar dagen. En Hiromi en Teiko vertelden over dit dorpje, en alles er omheen. Het dorp lag in het middelpunt van een kleine vallei, Sunshine Valley genoemd, omdat de zon er altijd leek te schijnen. Behalve dan de laatste tijd. Er kwamen steeds meer zware stormen. Er was iets vreemds aan de hand. Maar wat er precies aan de hand was ,wist niemand. Na het lange praten vielen ze alle drie in al snel in slaap.

Toen Evening de volgende ochtend wakker werd, en zijn ogen opende, zag hij dat Teiko niet meer in de kamer lag. Evening keek verbaast om zich heen, en gooide de deken van zich af. Hij liep de kamer uit, en de trap af. Hiromi lag daar te snurken in een stoel. Evening keek er even raar na. ''Hiromi?'' zei hij zacht. Hiromi schrok wakker. ''Oh, jij bent het Evening!'' Ze ging normaal zitten, en keek hem aan. ''Je hebt nogal uitgeslapen zeg. Teiko is al naar school..'' School dus. Er was hier een school in de buurt. Kon Evening ook niet naar die school? Hij was al blij met Teiko als nieuwe vriend, maar hij had er zin in om andere pokémon hier te ontmoeten. ''Ik weet wel wat je denkt'' zei Hiromi met een grijnsje. Ze stond op, en liep naar hem toe. Ze krabde even met haar poot over haar kop. ''Laten we dan maar eens een bezoekje brengen aan de school, hé!'' Evening knikte heftig.


Het ging gemakkelijk. De leiding van de school deed niet moeilijk, en ze wouden Evening dolgraag accepteren als leerling. Evening was dolblij, en zou volgende week kunnen beginnen, want het was nu al vrijdagmiddag. Evening keek er naar uit, en aan de andere kant was het toch wel weer spannend. Hoe zouden de pokemon hem vinden? Zouden ze net als Teiko hem accepteren en met hem willen spelen, of zouden ze hem keihard negeren, of zelfs pesten?

Het weekend ging ook al snel voorbij. Er gebeurde weinig en toch weer veel voor Evening. Hij kwam steeds meer te weten over de familie. De vader was op reis voor zijn werk, en na een maand zou hij terugkeren naar huis. Hiromi was zo aardig en lief, en als een moeder voor hem. En Teiko als een broertje. Ze waren gewoon geweldig. Hij zou het niet erg vinden om hier te blijven voor een tijdje. Of misschien zelfs voor altijd. Het voelde nu iniedergeval al vertrouwd bij de familie.

Het was maandag. De eerste schooldag zou gaan beginnen. Evening stapte de klas binnen. Meteen werden alle blikken op hem gericht. Dat maakte hem knap zenuwachtig. ''Dit is onze nieuwe leerling, Evening..'' Zei de juf, een Girafarig. Ze keek vriendelijk naar Evening ''Kies maar een plek uit om te gaan zitten.'' Evening knikte, en keek rond. Er waren nog maar twee tafeltjes vrij. Hij wist niet hoe de pokemon waren, dus hij deed maar wat. Hij ging zitten, en sloot even zijn ogen, en opende ze daarna weer. Hij keek naast zich. Het zag ernaar uit dat Evening niet de beste plek had uitgekozen...

_________________
Fallen - Mayumi - Evening
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://inciala.actieforum.com
Fallen
Administrator
avatar

Vrouw Aantal berichten : 2293
Leeftijd : 23
Registration date : 11-04-08

Over je pokemon
Leeftijd: 3
Status: Gezond
Partner: What is love? BABY DONT HURT ME, DONT HURT ME, NO MOAH.

BerichtOnderwerp: Re: Evening.   zo jan 10, 2010 9:09 pm

Wilt iemand zeggen wat ie van hoofdstuk 3 vind?
Ik ga namelijk niet zonder reacties verder typen. Straks is het verschrikkelijk slecht T.T

_________________
Fallen - Mayumi - Evening
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://inciala.actieforum.com
Riolu

avatar

Vrouw Aantal berichten : 882
Leeftijd : 23
Registration date : 05-08-09

Over je pokemon
Leeftijd: 15 years
Status: Gewond
Partner: Jouw wangen zijn rood, ik ben blauw, Amore ik hou van jou

BerichtOnderwerp: Re: Evening.   ma jan 11, 2010 2:29 pm

typ verder, typ verder, typ verder! =D
ik wil weten hoe het afloopt. xD

Leuk hoofdstuk, dit keer niet alleen spanning en verdriet enzo, maar ook een gedeelte waarin evening zich blij voelt. Verder leest het gemakkelijk door en ik heb nog niet echt foutjes kunnen ontdekken (niet dat ik daar erg op let ofzo O.o). Dus zoals ik al duidelijk wilde maken; ga zo door =D. Jeeh
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Fallen
Administrator
avatar

Vrouw Aantal berichten : 2293
Leeftijd : 23
Registration date : 11-04-08

Over je pokemon
Leeftijd: 3
Status: Gezond
Partner: What is love? BABY DONT HURT ME, DONT HURT ME, NO MOAH.

BerichtOnderwerp: Re: Evening.   ma jan 11, 2010 4:52 pm

Jah, ik vond het zielig om hem alleen maar ongelukkig te laten zijn.. dan is het op gegeven moment niet leuk meer. Maar niet gevreesd, mensen die hem wel ongelukkig willen; het zal gauw genoeg weer vreselijk fout gaan! Ghehe... GEHEHEHEEHE =D

Nu ik een comment heb zal ik proberen het nieuwe Hst te typen, als ik mn huiswerk ook afkrijg, enzo. [ik heb namelijk ineens zon bui dat ik supergoede cijfers wil halen O.o]

Bedankt Riolu!

_________________
Fallen - Mayumi - Evening
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://inciala.actieforum.com
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Evening.   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Evening.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» When the evening shadows and the stars appear, And there is no one there to dry your tears, I could hold you for a million years, To make you feel my love.

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Inciala :: off-game :: Off-Game :: Creatief :: Verhalen en gedichten-