Een korte stilte viel, maar Oko voelde zich positief en vrolijk, en hij bedacht zich dat Sora vast aan het bedenken was wat ze nu konden gaan doen. En ja hoor, hij had het goed. Ze begon droogjes te spreken. ''Shall we.. Start moving again..? I'm getting a little bit cold now,'' Oko lachte. Ze had zo'n dikke vacht, en nog had ze het koud! Nee, hij moest wel toegeven dat het hier wel heel erg koud was. ''I think that's a great idea'' sprak hij op even droge toon terug. ''I have thick neck/head fluff, but I think the rest of my body is kinda.. frozen now.'' zei hij dommig, en stond op. Expres liet hij het er heel stijfjes uitzien, alsof hij daadwerkelijk half bevroren was. Daarna schudde hij zich uit, om de stukjes sneeuw uit zijn fluff te schudden. Daarna keek hij Sora's kant op. Hij zweeg even, en sprak daarna zachtjes. ''Err.. you go first.'' zei hij met een klein twijfelachtig glimlachje. Hij deed een paar stapjes vooruit, en 'keek' daarna rond. Gelukkig maar dat hij Sora had. Dit gebied was een grote sneeuwvlakte. Aan alle kanten gelijk. Een Pokemon die normaal kon zien zou hier nog snel verdwalen, laat staan een blinde. De sneeuw zorgde ervoor dat je geen trillingen en dergelijke kon voelen, dus een Pokemon kon je ongehoord naderen. Ja, hij had het hier best eng gevonden als hij alleen zou zijn. Maar hij had geen angst meer. Niet nu hij Sora bij zijn zijde had. Zij zou hem leiden als dat nodig was, beschermen. Hij knikte even, keek weer de kant op van de Growlithe. ''Let's go!'' zei hij met een vrolijke stem en een aandoenlijke glimlach op zijn puntige bek.

''I think that's a great idea. I have thick neck/head fluff, but I think the rest of my body is kinda.. frozen now.'' Sora lachte zacht, maar het werd harder toen Oko express zo stijfjes opstond. Hij schudde de sneeuw uit zijn vacht, waarvan een klein beetje op haar terecht kwam, maar dat smolt vrij snel. ''Err.. you go first,'' hoorde ze hem spreken. Ze knikte, hoewel hij dat niet kon zien, en keek net als de Deino het gebied rond. Misschien was het beter om dezelfde weg terug te lopen? Ze had immers geen idee welke kant ze op moesten om het gebied uit te lopen. Overal waar je keek, zag je alleen maar een met wit bedekte grond. En bomen die ondergesneeuwd zaten. Niet bepaald handig als je het gebied uitwilde en de weg kwijt was. Ze draaide zich om, liep langs Oko af en bleef toen weer staan. Hier kwamen ze vandaan, toch? Ze keek even naar haar partner, die een vrolijke glimlach op zijn snoet had staan. De Growlithe glimlachte automatisch bij het zicht ervan, terwijl haar ogen een dromerige blik uitstraalde. Eerlijk gezegd maakte het haar nu niet meer uit waar ze zou belanden, zolang ze maar met hem was. ''This way,'' sprak ze vriendelijk, wachtte even en liep toen rustig de kant op waarvan ze dacht dat het de goede was. Ze zou zich eigenlijk niet meer herinneren waar ze vandaan kwamen, aangezien ze alles wat er was gebeurd voordat ze partners werden was vergeten. Natuurlijk liet ze dat niet merken.

''I'm guessing our destination will be somewhere among a lot of pokémon,'' sprak ze tussendoor. ''I'm trying to figure out what place,'' voegde ze er wat zachter aan toe. Er waren eigenlijk zoveel plaatsen waar zoveel pokémon waren... Wacht, moesten ze daar wel heen? Ze moest niet nadenken over de hoeveelheid pokémon, omdat ze dan een betere kans hadden iemand te vinden. Nee, ze moest denken aan een plek waar veel pokéon waren die voor kapper zouden kunnen spelen. En welke pokémon konden dat beter dan insect-types? Er zaten er een heleboel tussen met scherpe messen, niet? ''I got it!'' riep ze uit het niets, maar ze schonk er geen aandacht aan dat ze Oko misschien had laten schrikken. ''Bug-types! We have to get to Timerise Forest!'' Het was natuurlijk niet zeker of daar echt de pokémon zat die ze zochten. Misschien had ze het zelfs verkeerd gegokt. Maar in een bos zaten veel insect-types, niet? Dan moesten ze daar maar een gokje wagen. Als het niet zo was, was dat niet het einde van de wereld. Ze zouden gewoon in de gebieden in de buurt kunnen zoeken. Sora duwde meteen haar neus in de sneeuw en begon haar weg naar buiten via geur uit te zoeken. Op deze manier waren ze vast sneller bij hun bestemming.

- Oeh, dit is wel heel laat. Sorry, sorry, sorry! Erh, afsluiting van dit topic? ;o -