IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 De Solaris grot

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Rowan

avatar

Vrouw Aantal berichten : 541
Leeftijd : 25
Registration date : 16-05-09

Over je pokemon
Leeftijd: 25
Status: Gezond
Partner: Never trust, never tell

BerichtOnderwerp: De Solaris grot   do sep 08, 2011 4:29 pm

Achterin de grot waar de Sombra Waterfalls zich in het meer storten is een hoge, maar dunne waterval. Het water valt meer dan 20 meter naar beneden, waarna het in een smal deel van het meer valt. De waterval is zo'n vier meter breed en daarachter ligt een pad van zo'n twee meter breed. Het water verbergt de opening van een grot die drie meter breed en haast net zo hoog is. Het biedt doorgang tot een enorme grot waar zeker vijftig pokémon een kring zouden kunnen vormen. Achterin deze grot ligt een grote, platte steen die als podium kan dienen. De grot is bijna volmaakt rond, maar er liggen wel wat stenen en rotsblokken aan de zijkant.

Welkom in de grot van de Solaris!
Als lid van de Solaris ben je vrij om in en uit de grot te gaan, als één van de leiders je de locatie heeft gewezen. Toch heeft het gebruik van de grot enkele regels:

* Het is toegestaan een keer in de grot te overnachten. Permanent verblijf is echter verboden.
* Wanneer je de grot in je post verlaat, vermeld dit OOC dan onder je post!
* Naast een verzamel en vergaderplaats, is de grot ook een soort clubhuis.
Je mag hier dus gewoon rondhangen als je dat wilt.
* Het is verboden niet-leden mee te nemen naar de grot of hun erover te vertellen.


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://ccdragon-93.deviantart.com/
Rowan

avatar

Vrouw Aantal berichten : 541
Leeftijd : 25
Registration date : 16-05-09

Over je pokemon
Leeftijd: 25
Status: Gezond
Partner: Never trust, never tell

BerichtOnderwerp: Re: De Solaris grot   do apr 19, 2012 10:46 pm

Met langzame passen liep Rowan langs de Sombra Waterfalls. Het geluid van neerkletterend water vulde de grot en hoewel het voor hem, als elektrisch type, niet erg fijn zou moeten klinken, genoot hij van het geluid. Deze grot was de laatste weken zijn thuis geweest, de plek waar hij terug kwam van een dag lang jagen, trainen en observeren. De Luxray had veel geluisterd in de afgelopen periode. Geluisterd naar de roddels en nieuwtjes die de Taillow meebrachten en de fluisteringen die door de bergen zweefden. Zo had hij geleerd dat de Chiave niet alleen nog bestond, maar ook nieuwe leden had gerekruteerd. En had gemaakt. Shadow en Evening hadden nieuwe kinderen gekregen waarvan ze er al één tragisch verloren waren. Een grijns sierde zijn gezicht bij deze gedachten. Verdriet maakte ze zwak, maar hij zou die kaart tactisch moeten spelen. In het begin van een gevecht zou het hun meer kracht geven, een manier om de woede en het verdriet eruit te vechten. Op een ander moment zou het echter net dat extra duwtje over de rand kunnen zijn. Wanneer alles al voor hun verloren leek te zijn. Rowan snoof de lucht op en glipte behendig achter een immens hoge waterval. Een twee meter breed pad verschafte hem toegang tot één van de grootste grotten van Sombra Waterfalls. De Solaris grot. Deze was, zoals gewoonlijk leeg. Hoewel..

“Gegroet Shade,” zei Rowan rustig. Er klonk een akelig gelach door de grot en de Gengar kwam tevoorschijn uit schaduwen. Hij leek het helemaal niet erg te vinden dat Rowan had gemerkt dat hij er was, het amuseerde hem eerder. De Luxray had het temperatuur verschil meteen opgemerkt, de aanwezigheid van een Gengar deed de temperatuur dalen. “Hmm, het is tijd, niet waar?” vroeg Shade met een merkwaardige ondertoon. Rowan sprong op de platte steen achterin de grot en knikte. “Ja, mijn waarde. Laten we kijken hoe sterk de ban nog is.” Ze hadden zich enkele weken rustig gehouden, informatie verzameld. Dit was niet hun eerste oproep, ze hadden al één bijeenkomst gehad. Ze kenden elkaars gezichten. Rowan haalde diep adem en uitte een luide brul. Het geluid zwom aan in de enorme grot en stroomde naar buiten. Het geluid zou immens ver dragen door de versterking van de grotten. De leden van de Solaris zouden dit moeten horen en natuurlijk onmiddellijk gehoorzamen. De Luxray ging zitten en schudde zijn manen uit. Hij was benieuwd.

OOC: De eerste bijeenkomst is dus al geweest, dit om er wat vaart achter te zetten. Iedereen was aanwezig. Satoko en Mayumi moeten onderling dus even overleggen hoe die eerste bijeenkomst voor hun was. Aanwezigheid is verplicht! Je bent immers in de ban.


_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://ccdragon-93.deviantart.com/
Keith

avatar

Vrouw Aantal berichten : 44
Leeftijd : 27
Registration date : 27-04-10

Over je pokemon
Leeftijd: 21 jaar
Status: Gezond
Partner:

BerichtOnderwerp: Re: De Solaris grot   vr apr 20, 2012 10:02 am

Keith lag loom op een grote rots. Zijn ogen waren gesloten, zijn poten en staart gekruld. Het leek alsof hij sliep, maar dat was niet zo. Keith deed alsof. Hij luisterde naar de omgeving, de geluiden die deze produceerde. Hij luisterde naar alles wat er om hem heen gebeurde terwijl hij zich liet warmen door de zon. Zijn grote, zwarte lijf voelde warm, bijna heet aan terwijl hij daar zo lag, wachtend op een prooi om te bespringen. Wat moest hij anders doen? Het was alweer een tijdje geleden sinds hij met Rowan naar één of andere paarse bol was geweest en meer kracht had gekregen. Daar had hij natuurlijk allerhande gebruik van gemaakt, maar met de Solaris was verder niet veel gebeurd. Een tijdje terug was er wel de eerste bijeenkomst geweest waarop Keith de andere leden had ontmoet. Hij was erg verbaasd geweest bij het zien van de twee Absol, de kleine Poliwag, de andere Luxray en de Gengar die duidelijk samen met Rowan de leiding had. Het was een select gezelschap geweest, maar toch met allemaal pokémon waarvan Keith dacht dat het wel zou lukken, Inciala overnemen. Behalve misschien die Poliwag, want Keith vroeg zich ten zeerste af wat zo'n klein onderkruipsel in vredesnaam moest kunnen uitvoeren, behalve onder water zwemmen, vuurtjes blussen en boodschappen doorgeven. Aan de andere kant, het beest zag er zo onschuldig uit, dat hij gemakkelijk zou kunnen infiltreren bij de Chiave. Hmmmm...

Plotseling hoorde Keith een luide brul, een brul die hij heel goed herkende. In een snelle reflex stond de Houndoom overeind, al zijn spieren gespannen en zijn oren gespitst. Het gebrul echode tussen de rotsen waar hij lag en galmde over het terrein. Keith grijnsde. Onmiskenbaar de roep van Rowan. Soepel, maar met veel vertoon van kracht, sprong de Houndoom van zijn rots en zette hij koers naar de herkomst van het geluid. Hij wist de weg, die had hij de eerste keer goed in zijn geheugen geknoopt. Met grote doch soepele passen rende de Houndoom naar de Sombra Waterfalls. Hij, als vuurpokémon zijnde, was niet al te blij met het feit dat hij zo dicht in de buurt van water moest zijn, maar goed, het was wel een hele goede schuilplaats, dus Keith weerhield zichzelf van klagen. Hij volgde het pad achter de watervallen langs naar de grot waar ze de eerste bijeenkomst ook hadden gehad. Hier was het aardig donker, maar toch kon Keith de silhouetten van Rowan en Shade onderscheiden. 'Hallo Rowan, Shade,' gromde de Houndoom. Hij rekte zich even uit en liep nog wat dichter naar hen toe. Vlakbij Rowan ging hij zitten, wachtend op de rest van de groep. Hij was benieuwd naar wat er allemaal zou gaan gebeuren.

OOC: Hmmm, ik moet nog een beetje inkomen met hem, maar valt niet tegen moet ik zeggen =p

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Luxor

avatar

Man Aantal berichten : 117
Registration date : 28-02-10

Over je pokemon
Leeftijd: 10
Status: Gezond
Partner: I don't need one.

BerichtOnderwerp: Re: De Solaris grot   ma jun 04, 2012 2:20 pm

Luxor staarde droog voor zich uit, zijn blik gericht op de vele vrolijke pokémon die hij onderweg tegenkwam. Hij had net een klein bezoekje gebracht aan de Peaceful Plains, maar dat was maar van korte duur geweest, omdat het hem al snel de keel uit begon te hangen. Er was niet alleen niets te doen voor hem, hij irriteerde zich ook nog eens mateloos aan de jonge, hypere pokémon die daar rondzwierven en achter elkaar aan rende. Ze waren te luidruchtig en te vrolijk als je het hem vroeg. Helaas voor hem waren er nog verschillende pokémon die net zo gelukkig wilde rond huppelen in de Plains, die hij dan ook tegenkwam bij zijn vertrek. Uiteindelijk had hij genoeg van de drukte en begon hij te sprinten, weg van alles en iedereen, op zoek naar een plekje om even op zichzelf te zijn. Hij verkoos nog liever de schaduw waar niets of niemand hem lastigviel, dan dat hij tussen de menigte moest zitten. Natuurlijk wist hij dat zoiets absoluut niet goed was, maar wat kon hij er verder aan doen? Hij had sowieso al niemand om mee om te gaan, waarom zou hij het dan nog proberen? De Luxray plofte ergens neer en genoot even van de stilte die aanwezig was. Eindelijk geen schreeuwende koters om zich heen zoals vanmiddag.

Helaas voor hem werd de stilte alweer verbroken door een luide brul. In eerste instantie wilde Luxor het negeren, maar hij besefte al snel genoeg dat dat eigenlijk voor hem was bedoeld. Het was vast Rowan die op de leden riep, niet waar? Langzaam maar zeker kwam hij recht en liep richting de plek waar het geluid vandaan moest zijn gekomen. Luxor twijfelde er niet aan dat Rowan zich in de grot bevond die verstopt lag achter de Sombra Waterfalls. Gelukkig was hij er al eerder geweest, anders had hij de weg niet helemaal geweten naar de grot. De Luxray zette wat meer vaart erachter en rende met grote passen richting zijn bestemming. Het duurde dan ook niet meer lang of hij stond voor de waterval die het pad naar de grot achter zich verborg. Luxor liet zijn tempo zakken en liep rustig naar binnen, het pad af dat hem naar Rowan en de rest moest brengen. Enkele tellen later kon hij dan ook drie figuren onderscheiden van de rest in de grot. Het was maar goed dat een Luxray goed in het donker kon zien. Toen hij eenmaal dichtbij genoeg was, gaf hij een knik ter begroeting naar de rest. Hij wist niet zo goed wat hij van hun moest denken, want Rowan was eigenlijk de enige die hij nog een beetje kende van de Guerra. Niet dat hij daar enig nut bij was geweest of dat iemand toen ook maar wist wie hij was. Dit keer, echter, was hij van plan om alles te geven, al was het maar om het nut van zijn evolutie uit te testen.

_________________

A promise is forever, at least that's what they say.
Welcome to reality, they're broken every day.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: De Solaris grot   

Terug naar boven Go down
 

De Solaris grot

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» FireflyClan - rpg

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Inciala :: Archief-