IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Simple Design

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Amore

avatar

Vrouw Aantal berichten : 1181
Leeftijd : 22
Registration date : 12-07-09

Over je pokemon
Leeftijd: 16 years.. ஐ
Status: Gezond
Partner: true love with riolu ♥♥♥♥♥♥

BerichtOnderwerp: Simple Design   do aug 23, 2012 3:33 am

De zwarte, ronde ogen van de Pikachu stonden gericht op het meer voor haar. Vreemde gevoelens gingen door haar buik. Herinneringen die ze ver weggedrukt had, stroomden langzaam haar koppie weer binnen. Herinneringen van Comet, Riolu, Shadow, Force en iedereen die ze hier had ontmoet. Ze miste Riolu, een permanente pijn in haar hart. Maar, ze had het niet lang uitgehouden daar en was weggegaan, was op zoek gegaan naar een plek waar ze alles kon vergeten. Maar, waar je ook heen ging, alles leek bij je te blijven. Hoe verder weg je was, hoe groter het gemis. Ze was altijd benieuwd geweest hoe het op dat moment ging. In het gebied waar ze geboren was, in het gebied waar al haar herinneringen geboren waren. Ze glimlachte lichtjes, wetend dat terugkeren geen foute beslissing was geweest. Ze had zichzelf elke dag gepijnigd, zich afvragend wat er gebeurde. En ook al was ze hier terug, het gemis van Riolu bleef enorm. Ze betwijfelde of ze daar nog overheen zou komen. Natuurlijk had hun relatie dieptepunten gekend, maar.. ze kon niet echt zonder hem. Vandaar dat ze niet overenthousiast was over haar terugkeer.

Ze herinnerde zich zo veel tegelijk, bij alles wat ze tegenkwam. De oorlogen, de besprekingen, maar ook alle gelukkige momenten met Riolu, zelfs die met Comet en elk gezicht dat ze hier ontmoet had. Ze was hier lang geweest en had hier zo veel meegemaakt, en het was zo veel belangrijker voor haar dan de tijden die ze buiten het gebied doorbracht. Ze glimlachte even, terwijl ze met haar vinger over haar buik streek. Het litteken zat er nog, maar was nauwelijks zichtbaar, iets waar ze blij om was. De oorlogen hadden bij iedereen littekens achter gelaten, zowel fysiek als mentaal.
Ze herinnerde zich nog de Canyon, waarin alles voor een laatste keer goed was gekomen tussen haar en Riolu. Ze hadden nooit meer ruzie of rare shiz in hun relatie gehad sindsdien en ze was alleen maar meer om hem gaan geven. Ze was benieuwd hoe dat zou gaan, nu hij daar was, maar zij hier.
Nog een paar die ze miste? Evora en Force. Senna en Pucca waren meegekomen en waren nu bij Riolu, maar die twee waren hier gebleven. Net zoals Smile en Trouble, maar die zag ze altijd al weinig en zorgden goed voor zichzelf. Misschien dat Evora en Force hier nog waren. Shadow.. Daar was geen twijfel over mogelijk. Ze vroeg zich af of die wel zonder dit gebied zou kunnen. Waarschijnlijk niet. Ze herinnerde zich de vele leden van de Chiave en was benieuwd hoe het er nu voor stond. De Guerra was gestopt, maar er zou vast wel een nieuwe zijn opgericht. Ze was benieuwd.

Een geluid klonk en de lange oren van het kleine wezen bewogen zacht heen en weer. Een paar jaar terug zouden haar ogen per direct een rode gloed aangenomen hebben, maar nu was ze veel relaxter omdat ze weinig te vrezen had. Om die reden keek ze ook niet om. Waarschijnlijk kende ze diegene toch niet. “Hallo,” sprak ze kalm, terwijl ze even naar de reflectie van de zon in het water keek.

_________________

Without you I'm workin' with the rain fallin' down, I need you to chase the blues away.
Without you I'm a drummer girl that can't keep a beat, an ice cream truck on a deserted street.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Douza

avatar

Vrouw Aantal berichten : 154
Leeftijd : 22
Registration date : 03-06-10

Over je pokemon
Leeftijd: 18 Jaar
Status: Gezond
Partner: Let us always meet each other with smile, for the smile is the beginning of love

BerichtOnderwerp: Re: Simple Design   do aug 23, 2012 11:10 am

Een luide, tevreden geeuw vulde de omgeving, waarna een luide kraak vormig geluid te horen was. Een groen met gele strepen bedekte Pokémon zat kalmpjes te pitten op een relatief klein heuveltje ter hoogte van een boom die in de dal stond. De hoogte viel relatief mee, vergeleken met de andere heuvels die verderop plaats hadden genomen. De Electrike trok zijn voorpoten naar zich toe en ademde toen diep uit. Hij was niet boos, moe of iets negatiefs. Het lukte hem meestal om zijn goede humeur erin te houden, maar het zat hem niet altijd écht mee. Hij mistte hen. De Electrike trok zijn voorpoten strakker naar zich toe en plette daarmee nog meer gras sprieten. Hij mistte ze écht en vreemd genoeg leek het voor hem niet erg lang geleden. Zijn dagen waren sinds de laatste bijeenkomst van de Chiave eentonig; hij werd wakker rond dezelfde tijd, zocht voedsel en at. Er was weinig verschil, maar soms moest hij het aanpassen voor slecht weer. Helaas, door al die tijd... had hij daar zelfs een gewoonte op gebouwd. En nu was het tijd om een middagslaapje te doen. Het klonk nogal kinderachtig, maar de middagen waren te heet om zelfs maar ook wat te doen. Hij vond ook wel dat hij vroeger geestelijk in een betere staat was; hij had volop actie. Nu was er volop rust. Dat had het verschil gemaakt, want lichamelijk was hij sterker geworden met nieuwe technieken.
Nogmaals ademde Douza hard uit met nu wel iets negatiefs erin. Hij mistte de Chiave écht en alle leden rondom. Herinneringen schoten zijn kop binnen als pijlen die enkel daarop gericht waren. Die strijd met die ene Leafeon van een slechte groep die niet meer bestond. Kijk, dat was pas actie geweest! Oja, en de bijeenkomsten waarin hij op zich wel faalde. Hij had toen een blauwe cape uitgekozen en had toen Houndoom wantrouwend benaderd. Dat kon hij zich maar al te goed herinneren. Ook kwam er een shiny Gardevoir in zijn herinneringen voor, maar wat was haar nam ook alweer? De Electrike zat nadenkend voor zich uit te staren. M-Melody? Ja, dat was het! Maar hoe snel hij op haar naam kwam, hoe snel hij achter haar dood kwam. Ze was gedood. Dat was pas naar.. Maar buiten dat.. Kon hij een Infernapte herinneren, meerdere Pikachu's, Luxray's, Zwablu en een Raichu en Quilava herinneren. Het was haarscherp, maar het kostte moeite om de juiste namen bij hen te plakken. Hij wist wel dat er een grote Pikachu was die Amore heette en dat was de leidster met Riolu de Riolu. De rest was vaagjes qua naam. Maar ook een Golduck, twee umbreon's en nog enkel;e pokémon wist hij zich te herinneren. Behoorlijk vaag natuurlijk. Maar hij had een vermoeden dat ze nog van de slechte groep waren. Ja, zo was het!
De poten van de Electrike begonnen te slapen, omdat hij de hele er raar bij lag, dus hees hij zich omhoog en probeerde zijn poten letterlijk 'wakker'te schudden. Het voelde niet bepaald prettig aan en het gras was best warm door de zon die er recht op scheen. Het leek eerder op een soort dans dan simpelweg je poten wakker maken, maar pokémon's konden eenmaal niet dansen. Douza maakte de fout door zijn voorpoten langs elkaar te kruizen, waardoor hij struikelde en ter gevolgd daarvan, van de heuvel af rolde. Pas bij de voet ervan stopte hij nog net.

Toen hij eenmaal zijn ogen had geopend en zijn pijnlijke lichaam overeind hees zag hij een bekende gedaante van een pikachu bij een waterbron staan. Deze pikachu.. kende hij deze?Douza trok zijn ogen tot spleetjes en peinsde er lang over, maar nee. Hij boekte geen resultaat, hoewel deze toch op Amore leek. Maar was het haar? Met voorzichtige passen naderde hij de pikachu, die naar haar reflectie in de waterbron keek. 'Hallo,' Verbazing was op zijn gezicht te lezen, nu het werkelijk waar de stem van Amore blek te zijn. Na een hele tijd was hij haar gewoon tegengekomen en bleek ze wel erg dichtbij te zijn. Een glimlach sierde zijn bek, terwijl hij haar benaderde. "Gegroet, Amore,"begroette hij Amore, waarna hij zich naast Amore op de grond vestigde, maar uit respect zijn kop laag hield. Na al die tijd bleef Amore zijn leider. Hij bleef enkel loyaal aan haar en Riolu, én Shadow, Evening. Oja, dat waren hun namen! "Hoe is het?" vroeg hij kort met nog steeds een glimlach op zijn gezicht. Hoe kon hij nou niet blijven glimlachen bij het zien van zijn leider in tijden?

_________________

Kindness in words creates confidence.
Kindness in thinking creates profoundness.
Kindness in giving creates love.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Amore

avatar

Vrouw Aantal berichten : 1181
Leeftijd : 22
Registration date : 12-07-09

Over je pokemon
Leeftijd: 16 years.. ஐ
Status: Gezond
Partner: true love with riolu ♥♥♥♥♥♥

BerichtOnderwerp: Re: Simple Design   do aug 23, 2012 10:41 pm

De hoop dat de naderende Pokémon een bekende was, had ze niet. Valse hoop was iets wat erger was dan geen hoop, op sommige momenten. Daarom wachtte ze rustig af, hopend dat de Pokémon zijn of haar identiteit spoedig duidelijk zou maken. Vroeger zou ze ook per direct aanvallend gereageerd hebben, maar.. Wat had ze nog te vrezen? Zwak was ze niet en ze betwijfelde of haar naam al volledig weggevaagd was uit het gebied. Akira was hier niet meer en ze wist niet of Shiny hier nog was, maar de Pokémon met de grootste hekel aan haar waren er dus niet meer. Verder leidde ze de Chiave niet meer, dus was ze niet meer de grote vijand van de slechte groep in het gebied. Ze was dus.. veilig. Ook voor het eerst. Misschien was die rust wel goed, zowel mentaal als fysiek.
De Pokémon groette haar, haar naam uitsprekend. De stem was.. redelijk bekend. Vandaar dat haar nieuwsgierigheid won toen hij naast haar kwam zitten. Een Electrike. Douza, dus. Ze glimlachte lichtjes, maar wachtte met spreken, aangezien Douza een vraag stelde. De vraag hoe het nu ging met haar. Ze grijnsde en legde haar vinger onder zijn kin, om deze lichtjes omhoog te duwen. “Douza, ik zou degene moeten zijn met de onderdanige houding. Ik ben niet langer je leider en je bent ouder,” sprak ze. “Maar.. Mij gaat het goed. Ik hoop dat hetzelfde voor jou geldt?” glimlachte ze toen. Ze keek even naar het meer, ergens toch wel blij met de houding die Douza aan had genomen. Ze was dus nog niet vergeten. Goed, goed.
Ik ben blij je weer eens te zien, Douza. Het is altijd fijn om bij je terugkomst een oude bekende te zien,” glimlachte ze. Dat maakte alles toch weer een stukje beter. Het gemis van Riolu vergat ze voor een moment, terwijl haar gedachten afdwaalden naar allerlei willekeurige dingen die te maken hadden met haar verleden hier. “Vertel eens, Douza, heb ik nog iets interessants gemist?” vroeg ze met een lichte glimlach, wetend dat er vast en zeker aardig wat gebeurd zou zijn, maar afvragend of het iets was wat haar belangstelling had. Ze wist echter niet of Douza wel de hele tijd hier was gebleven; misschien was hij zelf ook wel weg geweest.
Ze probeerde zich het moment te herinneren waarop ze de Electrike voor het eerst gezien had. Ze herinnerde het zich al snel. Het was met Melodie geweest, een Pokémon die dapper gestorven was in de oorlog. Destijds had ze zichzelf verborgen moeten houden. Ze glimlachte even. De oorlog was toen al zeer dichtbij. Ze had de Pokémon al snel vertrouwd en hij had nooit iets gedaan wat haar vertrouwen in hem had geschaad. Ze zuchtte even, maar zweeg.

_________________

Without you I'm workin' with the rain fallin' down, I need you to chase the blues away.
Without you I'm a drummer girl that can't keep a beat, an ice cream truck on a deserted street.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Douza

avatar

Vrouw Aantal berichten : 154
Leeftijd : 22
Registration date : 03-06-10

Over je pokemon
Leeftijd: 18 Jaar
Status: Gezond
Partner: Let us always meet each other with smile, for the smile is the beginning of love

BerichtOnderwerp: Re: Simple Design   vr aug 24, 2012 10:53 am

Na tijden zag hij eindelijk weer eens een schim die hij al relatief lang kende en ook respect voor had; Amore. Ze was in zijn ogen nog de grote leidster die ze vroeger was. Misschien vond ze dat niet zelf nu, maar zijn eigen blik op haar kon moeilijk aangepast worden. Hij vond zich nauwelijks gelijkwaardig met deze Pikachu naast hem. Douza kon genoeg redenen noemen. Amore was een leidster geweest en had zelfs zoveel meer beleefd dan hij had. Dat maakte vooral het verschil, voor hem. Het belangrijkste reden was dat Amore zelfs al een gezin had, terwijl ze jonger was. Niet dat hij per sé een familie wilde, maar dat ze dat al had op die leeftijd. Als hij zichzelf met haar vergeleek toen hij 12 jaar oud was.. Dan was hij écht een kind vergeleken met Amore die al volwassen was. Buiten dat was Amore eens geevolueerd en hij niet. Maar ondanks dit alles bleef zijn zelfvertrouwen en zelfrespect heel. Tijden terug was hij nog o zo twijfelig geweest, maar in wat tijd had hij deze wat verminderd tot een 'beetje'.
Douza richtte zich weer tot Amore die met haar vinger zijn kin iets omhoog duwde. Waarom ineens deze beweging?Al vlug beantwoordde Amore zijn vragen die hij eerder had gesteld. 'Douza, ik zou degene moeten zijn met de onderdanige houding. Ik ben niet langer je leider en je bent ouder,' Misschien had ze gelijk. Hij herstelde zich vlug; Ze had gelijk. Maar hij voelde zich écht niet beter dan Amore. Dat kon hij niet over zijn hart halen. Nooit. 'Maar.. Mij gaat het goed. Ik hoop dat hetzelfde voor jou geldt?' vervolgde Amore. Douza kon haar wel gerustellen met het feit dat het met hem ook wel redelijk ging. Zijn dagen waren eentonig en saai geweest, maar hij was gezond en had niks ergs meegemaakt sindsdien. "Ja, maar het was wel erg eentonig,"antwoordde hij eerlijk. Hij had eenmaal weinig actie hier, dus leken al de dagen op elkaar. Als hij iet ergs op moest noemen, dan waren het die eentonige dagen. Amore keek naar het meertje, alsof ze iets voor haar zelf bevestigde. Beetje vreemd, maar hij kon eenmaal niet gedachten lezen. 'Ik ben blij je weer eens te zien, Douza. Het is altijd fijn om bij je terugkomst een oude bekende te zien,'Zei Amore. Douza was er helemaal mee eens. Hij had de ex-leidster van de Chiave erg gemist in al die tijd die haast snel voorbij vloog. Of had Dialga de tijd aangepast? Douza grinnikte kort en liet nu zijn blik over het meertje glijden dat er zo vredig bij lag. Inciala zag er de laatste tijd té vredig uit, ondanks dat er een slechte groep was. 'Vertel eens, Douza, heb ik nog iets interessants gemist?'vroeg Amore ineens, waardoor hij even verrast naar haar keek na zijn blik van het meer afgewend te hebben. Goede vraag was het eigenlijk, maar ook hij was een korte tijd weggeweest, dus hij zou het niet weten. Hij was naar een gebied grenzend aan Inciala geweest en had daar getraind en kennis opgedaan. Dus moest hij Amore best teleurstellen. "Weinig, volgens mij,"zei hij maar met een kleine glimlach op zijn snoet. Hij wist enkel dat de Chiave nog bestond en er nog een slechte groep was, maar veel wist hij er niet over, dus leek het hem zinloos om dat erbij te vertellen.
Douza liet zijn voorpoot in het water zakken, maar trok deze snel terug. Elektrische pokémons waren niet al te best bestand tegen water. Maar ondanks dat wilde hij zich toch even schoonmaken en zeker nu hij zonet van een heuvel was gevallen en er soms een grasspriet uit zijn vacht stak. Uiteindelijk besloot hij toch maar te wachten met het schoonmaken van zichzelf uit respect voor Amore. Maar buiten dat, hij had nog wat vragen voor haar. Waar was Amore eigenlijk al die tijd geweest? Ze had immers kinderen in Inciala en ze hier achterlaten was sneu en totaal niet Amore. Of de kinderen waren al zelfstandig, wie weet. Kort keek hij haar weer aan. "Waar was jij eigenlijk al die tijd?"vroeg hij aan haar. Hij hief zijn poot op- die net nog in het meer zat- en likte er even aan.

_________________

Kindness in words creates confidence.
Kindness in thinking creates profoundness.
Kindness in giving creates love.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Simple Design   

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Simple Design

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Inciala :: Archief-