Inciala
Wilt u reageren op dit bericht? Maak met een paar klikken een account aan of log in om door te gaan.



 
IndexPortalZoekenRegistrerenInloggen

Deel
 

 Gestrand.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
Captain

Captain

Man Aantal berichten : 21
Registration date : 23-10-12

Over je pokemon
Leeftijd: 17 years
Status: Gezond
Partner: I ain't the romantic type.

Gestrand. Empty
BerichtOnderwerp: Gestrand.   Gestrand. Emptyvr okt 26, 2012 8:27 pm



C A P T A I N -- you haven't lived until you've felt how wild the ocean really is
Langzaam opende de Wartortle zijn ogen. Er was geen enkel stukje aan zijn lichaam dat geen pijn deed. Zelfs zijn harde schild kon geen bescherming bieden tegen de koude wind, die samen met het frisse water zijn hele lichaam had verstijfd. Voor hij opstond, bleef hij nog even met zijn ogen half open liggen om de omgeving in zich op te nemen. Het kostte hem enkele tellen om te beseffen dat het enige wat hij zag zand was. Zand.. Dat betekende land. En strand. De zoute zeegeur en het geluid van omslaande golven viel hem nu pas op. Dit was voor hem een teken dat hij zich overeind moest trekken, ondanks de pijn in zijn spieren. Hij was het wel gewend om fysiek niet in perfecte staat te zijn, dus zou hij niet klagen.
Captain deed geen moeite om snel op te staan. Hij nam zijn tijd, en toen hij eenmaal rechtop stond, veegde hij eerst het zand van zijn lichaam en schild af, voor hij opnieuw rondkeek. Achter hem bevond zich de zee. Geen wonder, aangezien hij daar vandaan kwam. Hij meende zich te herinneren dat hij een uur of twee had gezwommen op zoek naar land en daarna van vermoeidheid buiten westen was geraakt. Niet echt handig als je ronddobberde op de oceaan, maar hij had het overleefd dus zou hij niet klagen. Langzaam kwamen de herinneringen terug van wat er daadwerkelijk op zee was gebeurd. Hij had zijn schip met bemanning recht naar het gebied van de Gyarados gestuurd. De Dragonair, zoals het schip heette, had het sowieso niet overleefd, en een hoop van zijn bemanningsleden waarschijnlijk ook niet. Captain was er echter niet verdrietig om. Hij voelde zich leeg bij de gedachte dat hij nooit meer de zee op kon met zijn maten. Maar verdrietig? Hij had nog nooit gehuild en was dat ook niet van plan te doen. Hij zou wel weer een manier vinden om de zee onveilig te maken. Een tevreden snuif klonk, waarna zijn hand naar zijn kapiteinshoed reek – en tot zijn schrik slechts een kaal hoofd aantrof. Bijna angstig gleden zijn handen over zijn kop, grijpend naar dat wat er niet was: zijn hoed. Nu was hij wel gechoqueerd. Die hoed was zijn alles, zijn status, zijn persoonlijkheid. Zijn bewijs dat hij een zeerover was, en niet een alledaagse Wartortle met een paar schrammen. Kwaad schopte hij het zand voor zijn poten weg. Hij was eenzaam, zonder tastbare herinnering aan De Dragonair, zonder enig doel in zijn leven. Captain was verloren. Hij was zelfs de naam Captain niet meer waard. Pas nu drong het tot hem door, wat zijn daden werkelijk betekenden. Zijn hele leven, zijn familie, allemaal kwijt. Omdat hij te arrogant was om te beseffen dat de Drakenpas te gevaarlijk was.

Captain keerde zijn blik van de zee af en zette koers verder het land op. Als hij hier nu toch was, kon hij het beste er achter komen waar hij nu precies was. Hij was nergens werkelijk op voorbereid, maar was in staat om zijn nieuwe omgeving hem te laten leiden. Zelfs al ging dat tegen alle zeewetten in.
Note;; Iedereen welkom :3
521 woorden.

_________________
Gestrand. CaptainS1
I wish that we could sail our sad days away
In deep blue seas of paper mâché


Laatst aangepast door Captain op vr nov 30, 2012 11:25 pm; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Chiara

Chiara

Vrouw Aantal berichten : 570
Leeftijd : 26
Registration date : 25-02-10

Over je pokemon
Leeftijd: 11
Status: Gezond
Partner: Don't need one ♥

Gestrand. Empty
BerichtOnderwerp: Re: Gestrand.   Gestrand. Emptyvr okt 26, 2012 11:23 pm

Kleine poten dribbelden over het witte zand van het strand heen. De eigenares had nog altijd moeite met het lopen op de talloze zandkorrels, maar dat weerhield haar er niet van om een bezoekje te brengen aan het strand en de zee. Hoewel ze hield van de natuurlijke geur die van het zoute water afkomstig was, ook al hield ze van zo’n beetje alles, was ze daar niet echt voor gekomen. Ongeveer een uur geleden had ze besloten een bezoekje te brengen aan dit gebied en ongeveer een half uur geleden was ze daadwerkelijk aangekomen aan dit stukje land. Al die tijd had ze wandelend doorgebracht, terwijl ze alles achter zich liet en het niet eens erg vond. Het uitzicht was, zoals altijd in de natuurgebieden van Inciala, prachtig. Haar voorkeur ging natuurlijk uit naar groen en andere vrolijke kleuren die de bloemen afgaven, maar de heldere kleur die de zee teweegbracht had ook wel wat in haar bruine ogen. Dit was echter nog steeds niet de rede waarom ze hierheen was gekomen. Ze was hier niet heen gelopen om een glimp op te vangen van de mooie kleuren of de zeelucht weer eens te mogen ruiken. Ze was hier ook niet omdat ze een frisse duik wilde nemen of om eens lekker door het water heen te springen. Ze was hier niet eens voor plezier. Bruine poten hielden halt en de gezichtsuitdrukking van de Eevee, die tot nu toe vrolijk had gestaan, veranderde langzaam in een serieuze, vastbesloten blik.

Enkele tellen had Chiara muisstil voor zich uit staan staren. Totdat ze zich plots afzette met haar achterpoten, alsof ze in haar gedachte af had zitten tellen en toen een sprintje wilde trekken. De echte rede dat ze hier was, was vanwege het zand. Je kon er makkelijk doorheen zakken en onderuit gaan als je niet oplette en het vertraagde je passen enorm. Zeker als je zo’n kleine pokémon was met korte pootjes. Daarom was dit de perfecte plek om haar uithoudingsvermogen te trainen en haar Quick Attack te perfectioneren. Er bestond niet zoiets als perfect, dat verklaarde ze zelf, maar er was altijd ruimte voor verbetering en daar streefde ze elke dag naar. In eerste instantie probeerde Chiara enkel haar evenwicht te bewaren en lette ze op elke pas die ze maakte, hopend dat ze niet doorzakte en met haar kin in het zand plofte. Zand happen was wel het laatste wat ze wilde. Toen ze eenmaal doorhad hoe ze rechtop kon blijven rennen, versnelde ze haar pas meer en meer, waarna er enkele seconden later een witte streep achter haar ontstond. Een kleine glimlach vormde zich om haar lippen, wetend dat ze nu in ieder geval op het juiste tempo zat. De Eevee sloot haar ogen en genoot even van de wind die langs streek en met haar vacht aan het spelen was. Toen ze haar ogen weer open deed, was er een pokémon in haar zicht verschenen. Dat was echter niet het grootste probleem. Ze rende regelrecht op hem af. Geschrokken stopte ze meteen met rennen en duwde haar voorpoten tegen de grond, maar vergat dat dit geen vaste ondergrond was, waardoor haar poten tussen de zandkorrels glipte en ze ondersteboven voor de pokémon terechtkwam.

Chiara kroop krampachtig overeind en schudde zachtjes het zand van haar hoofd. Er kleefden nog altijd zandkorrels in haar vacht, maar dat negeerde ze. Voorzichtig gleden haar bruine ogen naar de blauwe pokémon, waarna ze kon constateren dat het een Wartortle was. Beseffend dat hij waarschijnlijk haar falende actie had gezien, begon ze schaapachtig te glimlachen. “Euh…” begon ze twijfelend, op zoek naar de juiste woorden. “Hallo…?” was echter het enige dat ze wist te verzinnen. Erg origineel was het niet, maar het was beter dan niks zeggen. Die Chiara had ze al een tijdje achter zich gelaten. Ze was nog altijd verlegen, maar een gesprek starten was steeds minder een probleem voor haar. Behalve dan als ze onderuit ging, terwijl de ander dat kon zien…

_________________
Gestrand. TYZF4o5
I will work this body, I will burn this flame
oh in the dead of night, and in the pouring rain
yeah, I'm a work-a-holic and I swear, I swear
yeah, and one day I will beat you fair and square
Terug naar boven Ga naar beneden
Captain

Captain

Man Aantal berichten : 21
Registration date : 23-10-12

Over je pokemon
Leeftijd: 17 years
Status: Gezond
Partner: I ain't the romantic type.

Gestrand. Empty
BerichtOnderwerp: Re: Gestrand.   Gestrand. Emptyzo nov 11, 2012 9:30 pm



C A P T A I N -- you haven't lived until you've felt how wild the ocean really is
Een diepe frons stond op Captain zijn voorhoofd. Hij moest een doel voor ogen hebben voor hij daadwerkelijk het land op trok. Hij moest besluiten welke onderwerpen hij wel kon bespreken, en welke niet. Want hij was er vrijwel zeker van dat niet iedereen goed zou reageren op het verhaal dat hij een rover van de zeven zeeën was. Dat hij jaren lang beide Pokemon en mensen had beroofd puur om zijn eigen bemanning tevreden te stellen. Zoiets zou bij veel Pokemon compleet verkeerd over komen en hoewel hij normaalgesproken absoluut niks om de meningen van anderen gaf, wist hij hoe belangrijk een eerste indruk kon zijn. Hij was er beter vanaf als hij eerst wat meer Pokemon leerde kennen en wanneer hij aanvoelde dat de tijd rijp was, kon hij alsnog zijn hele verleden op tafel gooien. Voorlopig zou zijn naam genoeg zijn.

En die zou hij sneller nodig hebben dan hij had verwacht. Want hij was, ondanks dat hij eerder niemand had gespot, niet alleen op het strand. Met een rot vaart kwam er een gedaante zijn kant op, en hoewel deze gedaante nu dichtbij genoeg was om opgemerkt te worden, was Captain te diep in gedachten om door te hebben wat hem te wachten stond. Hij had pas door dat hij op het punt stond omver gebeukt te worden toen de andere Pokemon al onhandig had afgeremd en eerst over de kop sloeg voor ze voor zijn voeten tot stilstand kwam. De enige reactie die Captain hier op had, was een diepe frons op zijn voorhoofd zetten. Hoe was het mogelijk dat de enige twee Pokemon op dit immense strand elkaar op zo’n droge manier tegen het lijf liepen? Hij had echter niks te klagen, want deze Pokemon kon, ondanks dat ze er wat jong uit zag, vast als gids voor Captain dienen zolang hij zelf de weg nog niet kon vinden. Ze kwam overeind en sprak hem ietwat onzeker aan. Captain wilde afkeurend zijn kop schudden, maar hield zich in. Deze Pokemon kon wel eens behulpzamer zijn dan de volgende die hij tegen kwam. Tot nu toe scheen ze niet gemeen of iets dergelijks te zijn, dus kon het geen kwaad om gebruik daarvan te maken. “Y’alright kid?” vroeg Captain, nog steeds met een frons op zijn gezicht. Dat de Pokemon in dit gebied mogelijk geen Engels spraken, of zijn sterke accent niet zouden kunnen verstaan, was nog niet tot hem doorgedrongen.

Note;; x
406 woorden.

_________________
Gestrand. CaptainS1
I wish that we could sail our sad days away
In deep blue seas of paper mâché


Laatst aangepast door Captain op vr nov 30, 2012 11:25 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Chiara

Chiara

Vrouw Aantal berichten : 570
Leeftijd : 26
Registration date : 25-02-10

Over je pokemon
Leeftijd: 11
Status: Gezond
Partner: Don't need one ♥

Gestrand. Empty
BerichtOnderwerp: Re: Gestrand.   Gestrand. Emptyza nov 17, 2012 9:18 pm

Chiara keek de Wartortle afwachtend aan, maar die scheen nog niet te willen reageren. De Eevee vreesde dat ze nu al een verkeerde eerste indruk had gemaakt met haar val. En hoewel het vrij logisch klonk dat ze nu als een ongelofelijke kluns overkwam, wat ze daadwerkelijk ook was, was dat alles behalve wat ze had gewild. Een eerste indruk was van groot belang als je nieuwe wezens ontmoette en die had ze waarschijnlijk zojuist verknald. Ze wilde zuchten, haar oren ietwat laten zakken en zich omdraaien, omdat de pokémon haar gezelschap waarschijnlijk niet op prijs stelde, maar staakte die gedachte meteen toen zijn stem haar oren reek. “Y’alright kid?” Deze keer was het Chiara’s beurt om te fronsen. Ze merkte niet alleen het welbekende ‘piratenaccent’ op, maar ook nog eens dat het niet haar eerste taal was die de Wartortle sprak. Ze wist het te herkennen als Engels en raakte lichtjes in paniek. Wat als deze pokémon alleen maar Engels kon? Hoewel ze het taaltje kon verstaan en erin kon communiceren, was het ook nog maar net met de hakken over de sloot. Als ze telkens een nieuwe reactie moest verzinnen, had ze altijd een bedenktijd nodig om iets te kunnen bedenken.

De Eevee vestigde haar aandacht al snel weer terug op de blauwe pokémon voor haar neus, nadat ze zich had beseft dat hij een reactie van haar verwachtte. Voor nu knikte ze enkel ‘ja’, maar hield haar mond. Ze was bang dat ze het opkomende gesprek zou gaan verknallen met haar versimpelde Engels en de lange wachttijden, maar ze wilde de Wartortle ook niet in zijn eentje hierachter laten. Niet omdat hij hier in zijn eentje stond en er eenzaam uitzag, maar omdat ze zelf wel contact met andere pokémon wilde. Als hij aangaf dat hij dat niet wilde, was ze zo weer vertrokken… Mits ze het kon verstaan dan. “I… I’m fine,” voegde ze er twijfelend aan toe, hopend dat ze het zo goed had gezegd. Vervolgens begon ze alweer te brainstormen over het volgende wat ze wilde zeggen. In eerste instantie wilde ze weten wat de Wartortle hier moederziel alleen deed, totdat ze erachter kwam dat ze zich nog niet had voorgesteld. Het was onbeleefd om iemand een nieuwsgierige vraag als dat te stellen, als ze haar eigen naam nog niet had prijsgegeven en die van de ander ook nog niet wist. “I’m Chiara,” besloot ze daarom ook maar te vertellen, waarna ze haar bruine ogen even op het witte zand onder zich richtte.

Ze wachtte een poosje, voordat ze weer opkeek en de woorden van haar vorige vraag van het Nederlands naar het Engels probeerde te vertalen. Toen ze de juiste woorden dacht te hebben gevonden, richtte ze haar blik weer op de Wartortle en opende twijfelend haar mond. “So.. What are you doing here all alone?”

_________________
Gestrand. TYZF4o5
I will work this body, I will burn this flame
oh in the dead of night, and in the pouring rain
yeah, I'm a work-a-holic and I swear, I swear
yeah, and one day I will beat you fair and square
Terug naar boven Ga naar beneden
Captain

Captain

Man Aantal berichten : 21
Registration date : 23-10-12

Over je pokemon
Leeftijd: 17 years
Status: Gezond
Partner: I ain't the romantic type.

Gestrand. Empty
BerichtOnderwerp: Re: Gestrand.   Gestrand. Emptyvr nov 30, 2012 11:25 pm



C A P T A I N -- you haven't lived until you've felt how wild the ocean really is
De Eevee scheen verward te zijn, alsof ze niet dezelfde taal sprak als hem. Captain besefte meteen dat dat waarschijnlijk door zijn accent kwam. Of door de taal die hij sprak. Het maakte hem lichtelijk bezorgd. Wat als niemand in dit gebied zijn taal sprak? Hoe moest hij dan zijn weg door het land vinden? De weg terug naar zee, of mogelijk terug naar zijn bemanning of zijn schip? Hij had er niet echt bij stil gestaan dat de taal die hij sprak nog wel eens problematisch kon zijn bij het heropbouwen van zijn leven.
Echter kreeg hij alsnog een reactie en schenen zijn zorgen voor niets te zijn geweest. Het was slechts een knikje van de Eevee haar kop, maar het was genoeg. Ze begreep in ieder geval waar hij het over had gehad. “I… I’m fine,” bazelde ze vervolgens, met een accent wat Captain niet echt kon plaatsen. Hij was er nu in elk geval zeker van dat hij nog nooit aan dit stuk land was geweest. Had hij dan toch de Drakenpas weten te doorkruisen, zelfs al had dat hem zijn schip en bemanning gekost? Dat zou een fantastische prestatie zijn. Het had hem veel gekost, maar zou hem ook veel opleveren.
“I’m Chiara,” klonk het kleine stemmetje van de Eevee. Hoewel ze moeite scheen te hebben met de taal bleef ze wel proberen om het gesprek op gang te houden, iets wat Captain wel waardeerde. Zeker omdat hij er niet als de meest vriendelijke Pokemon ooit uit zag, met zijn donkere kleur en het litteken dat zijn gezicht verminkte. Het was dat hij zijn hoed niet op had, anders had ze hem vast zo snel mogelijk alleen gelaten.
“The name’s Capt’n,” stelde hij zichzelf voor. Voorlopig zou dat alles zijn wat hij haar vertelde. Chiara, zoals de Eevee zich had voorgesteld, zag er in geen enkel opzicht uit als een onbetrouwbaar figuur, maar Captain wist uit ervaring dat je niet voorzichtig genoeg kon zijn. Zeker in een compleet onbekend gebied. Haar volgende vraag was dat ook eentje die hij liever niet beantwoordde.
“So.. What are you doing here all alone?” Captain zette een frons op zijn gezicht en richtte zijn blik nadenkend op de lucht. Ze vroeg slechts waarom hij hier alleen was. Echter had hij daar geen goed antwoord op. Hij kon een lulverhaal verzinnen en proberen meelij bij de Eevee op te wekken, maar ergens verwachtte hij dat ze daar niet in zou trappen. Dus besloot hij de waarheid te vertellen.
“Came from overseas. Kinda lost my way somewhere I guess.” Zijn blik viel op de zee, de eindeloze zee, waar hij normaalgesproken zo erg naar zou verlangen. De tijd waarin hij bewusteloos had rondgedobberd scheen echter genoeg te zijn geweest om hem daar redelijk vanaf te helpen. Alsnog nam hij een moment om te genieten van het uitzicht. Vervolgens richtte hij zich weer op Chiara. “D’ya perhaps know what this place ’s called?”


Note;; In een accent typen is best raar.
490 woorden.

_________________
Gestrand. CaptainS1
I wish that we could sail our sad days away
In deep blue seas of paper mâché
Terug naar boven Ga naar beneden
Chiara

Chiara

Vrouw Aantal berichten : 570
Leeftijd : 26
Registration date : 25-02-10

Over je pokemon
Leeftijd: 11
Status: Gezond
Partner: Don't need one ♥

Gestrand. Empty
BerichtOnderwerp: Re: Gestrand.   Gestrand. Emptydo dec 06, 2012 4:20 pm

“The name’s Capt’n,” stelde de Wartortle zichzelf voor. Chiara hield haar hoofd een tikje schuin en probeerde uit te vogelen of hij echt zo heette of dat hij een paar letters had overgeslagen. Uit de verhalen die haar vroeger ooit wel eens waren verteld, wist ze dat piraten een vreemd accent hadden en die hoorde ze nu ook. Was Capt’n een piraat? Ze wilde niet vooroordelen, maar zo zag hij er eigenlijk wel naar uit. Het litteken dat over zijn gezicht liep, duidde aan dat hij een verleden met een staartje had. Het enige dat nog miste was zo’n cliché hoed die piraten altijd op hadden. Chiara nam uiteindelijk gewoon de beslissing om zo goed mogelijk Capt’n proberen te zeggen toen ze weer terug op aarde was. Het klonk makkelijker in haar hoofd dan in de praktijk, maar ze zou ermee doorzetten. Als er iets was dat ze geleerd had sinds haar vertrek thuis, dan was het wel dat ze moest doorzetten en nooit of te nimmer moest opgeven. Tenzij ze het wel moest opgeven, omdat er geen andere uitweg meer was. “Came from overseas. Kinda lost my way somewhere I guess,” was het volgende antwoord die ze kreeg. De Eevee keek de Wartortle voor een paar tellen skeptisch aan, maar besloot het te laten varen. Ze was er nu bijna zeker van dat de pokémon inderdaad iets met de zee te maken had en daar zijn accent vandaan had. Wat er precies was gebeurd op zee en hoe hij de weg was kwijtgeraakt, wist ze niet, maar liet dat achterwege. Hij wilde het er vast niet over hebben en dat moest ze respecteren, of ze het nou wilde of niet. Toch moest ze toegeven dat ze het begreep. Een vreemde hoefde haar hele levensverhaal ook niet te weten, dus waarom zou dat andersom wel moeten? Na deze realisatie kwam er een kleine glimlach op haar snoet.

Capt’n staarde even naar het water. Chiara volgde nieuwsgierig zijn blik en werd als het ware gehypnotiseerd door de duwende en trekkende bewegingen die de blauwgekleurde substantie maakte. Ergens was ze wel een beetje jaloers op waterpokémon. Zelf was ze geen goede zwemmer, maar dat zou ze wel kunnen worden. Jammer genoeg voor haar verlangende gedachtes, want ze was vastbesloten geweest toen ze ervoor had gekozen om niet te evolueren. Haar vorm was perfect zoals die was en die hoefde dan ook niet voor haar te veranderen. Het enige waar de Eevee aan wilde werken, waren haar technieken. “D’ya perhaps know what this place ’s called?” kwam toen de vraag van Capt’n. Eentje waarbij ze even na moest denken voor ze wist wat hij bedoelde en wat ze moest antwoorden. Chiara opende haar mond, maar wachtte even voor ze antwoord gaf op de vraag. Ze ging namelijk nog eens de zin na die ze wilde uitspreken, checkend of hij wel klopte. Natuurlijk wist ze dat niet honderd procent zeker, dat wist ze nooit als het om Engels of ieder andere taal dan haar eigen ging, maar zo kon ze er nog wat domme foutjes tussen uit halen die makkelijk op te merken waren. Zelfs voor haar. “We’re at the Infinite Sea in Inciala,” deelde ze mee, waarbij ze kort antwoord gaf op Capt’ns vraag. “I could…” voegde ze er twijfelend aan toe, niet wetend hoe ze de zin moest eindigen. Ze wilde vragen of ze hem een kleine tour moest geven, maar kon even niet op de Engelse woorden komen. Ze keek daarom eerst vragend naar de grond, waarna haar eindelijk inviel hoe ze het moest verwoorden. “… Show you around?” Terwijl ze de woorden uitsprak, werd haar glimlach steeds breder. Natuurlijk liet ze het niet zo ver gaan dat het er belachelijk vrolijk uitzag. Gewoon een vriendelijke uitstraling, dat was wat ze wilde. Nu was het voor een Eevee sowieso niet moeilijk om een vriendelijke uitstraling te hebben, maar toch…

_________________
Gestrand. TYZF4o5
I will work this body, I will burn this flame
oh in the dead of night, and in the pouring rain
yeah, I'm a work-a-holic and I swear, I swear
yeah, and one day I will beat you fair and square
Terug naar boven Ga naar beneden
Captain

Captain

Man Aantal berichten : 21
Registration date : 23-10-12

Over je pokemon
Leeftijd: 17 years
Status: Gezond
Partner: I ain't the romantic type.

Gestrand. Empty
BerichtOnderwerp: Re: Gestrand.   Gestrand. Emptyvr dec 28, 2012 2:39 am



C A P T A I N -- you haven't lived until you've felt how wild the ocean really is
De Eevee scheen erg gebrekkig te zijn wat zijn taal betreft. Telkens als hij een vraag stelde of iets zei, leek het alsof ze een moeilijke code moest ontcijferen. De ene keer was dit wat minder erg af te lezen op haar gezicht, maar na zijn laatste vraag moest ze echt even nadenken. Zelfs toen ze haar mond open trok voor en antwoord aarzelde ze voor ze daadwerkelijk sprak. Het liet een lichte irritatie ontstaan bij de niet zo oude zeerot, maar voor hij de Eevee verlaten kon wilde hij meer weten over waar hij nou eigenlijk was. Een naam zou al genoeg zijn. De rest kwam hij wel op een andere manier achter.
“We’re at the Infinite Sea in Inciala,” sprak Chiara, voor Captain zijn plan om in zijn eentje verder te gaan af kon maken. “Inciala!” herhaalde hij vervolgens geschokt. Hij had van deze plek gehoord. Een gebied vol legendes en schatten, waar Pokemon vredig konden leven. Al het kwaad was vertrokken, zomaar. Als de Drakenpas niet in de weg had gelegen was hij meteen na dat nieuws een kijkje gaan nemen in dit mysterieuze gebied. Het was een plek die niet op zijn kaart lag en enkel uit legendes bestond, waardoor hij eigenlijk niet had verwacht dat het bestond. Dat hij er nu met zijn eigen voeten op stond gaf hem de neiging om meteen onder zijn voeten het zand weg te graven op zoek naar schatten, maar hij hield zich in. Deze Eevee hoefde tenslotte niet te weten dat hij een schattenjager van het hoogste niveau was. Oh, als hij zijn bemanning vertelde dat hij in Inciala was geweest zouden ze hem nooit geloven. Hij geloofde het zelf al bijna niet.
“I could…” Captain’s euforie was zo groot dat hij de Eevee bijna niet meer hoorde spreken. Hij had een brede grijns op zijn gezicht, merkte hij nu, die hij naar een simpele glimlach wist te veranderen toen hij zijn blik weer op Chiara richtte. “… Show you around?” Zijn grijns keerde terug. Hoewel hij eerder geïrriteerd was geweest doordat de Eevee zo’n moeite had gehad met spreken had ze hem waarschijnlijk de meest waardevolle informatie kunnen geven die er was, en dat terwijl het voor haar zo onschuldig moest lijken. Zolang hij niet wist wat voor informatie ze nog meer voor hem had, zou hij haar zeker nog niet in de steek laten. Misschien kon hij haar zelfs wat bijbrengen van zijn taal, als ze daar niet te veel erg in had. Of andersom, dat zij hem haar moedertaal leerde. Hij begreep nu in ieder geval waarom ze moeite had met Engels. Inciala was een buitenland waar een andere taal gesproken werd, al kon hij even niet plaatsen welke dat was. Hij had immers weinig interesse gehad in Inciala omdat het toch te ver weg lag om er te gaan schattenjagen. Maar nu hij hier was, kon hij beter zo veel leren als mogelijk was. “’f Course,” antwoordde Captain, nog steeds met een grijns. “Where r’ we goin’ first?” vroeg hij vervolgens, met puur, ongeacteerd enthousiasme in zijn ruwe zeemansstem.


Note;; Ik schijn deze posts vaak te beginnen met 'De Eevee'. o_o
515 woorden.

_________________
Gestrand. CaptainS1
I wish that we could sail our sad days away
In deep blue seas of paper mâché
Terug naar boven Ga naar beneden
Chiara

Chiara

Vrouw Aantal berichten : 570
Leeftijd : 26
Registration date : 25-02-10

Over je pokemon
Leeftijd: 11
Status: Gezond
Partner: Don't need one ♥

Gestrand. Empty
BerichtOnderwerp: Re: Gestrand.   Gestrand. Emptywo jan 23, 2013 4:44 pm

Chiara schrok op bij het horen van Capt’ns geschokte stem. Vragend keek ze hem met haar bruine oogjes naar de Wartortle, maar meer scheen er niet uit te komen. Enkel een verbaasde ‘Inciala’ was wat hij had uitgebracht. Ze moest toegeven dat ze best nieuwsgierig was naar zijn reactie, maar besloot niks te vragen. Het ging haar voor geen meter aan wat iemand anders in zijn of haar leven deed, tenzij het met haar had te maken of diegene het haar uit vrije wil wilde vertellen. Het was duidelijk dat Capt’n niet van hier was. Misschien had hij in zijn thuis wel vaker van Inciala gehoord? Chiara besloot dat maar aan te nemen en er verder niet meer over te peinzen. Ze had al eens besloten dat ze niet zoveel meer moest nadenken, maar die poging was inmiddels al grandioos mislukt. Gelukkig had ze nog andere ‘missies’ waar ze zich mee bezig kon houden en die leken haar wel aardig goed te lukken. Naar haar mening dan. De Wartortle stemde in met Chiara’s idee om hem een kleine rondleiding te geven. De Eevee wilde opgelucht zuchten, maar besefte al snel dat ze nog lang niet klaar was met de Engelse taal. Oh god, ze zou hem natuurlijk alles in die taal uit moeten leggen, in plaats van in de taal die ze gewend was. Ze vond het geen probleem om hem rond te leiden, natuurlijk. Ze zag alleen op tegen het Engels.

“Where r’ we goin’ first?” Chiara dacht even na en trok eenzelfde gezicht. Tja, waar ging ze eerst met hem heen? Het was wel duidelijk dat hij de Infinite Sea al gezien had. Iets anders dan zee en strand was hier niet te vinden. Hoewel Chiara bedoeld had om haar dag hier te spenderen om te trainen, liep dat nu grandioos in de soep. Heel even leek ze teleurgesteld te zijn, omdat ze sterker wilde worden vanwege de Chiave. Al snel besefte ze ook alweer waarom ze zich zo aangetrokken had gevoeld tot de groep. Ze wilde pokémon helpen en nu stond er eentje vlak voor haar neus die hulp nodig had. Een vriendelijke glimlach vormde zich al snel om de Eevee haar lippen, waarna ze besloot om naar één van haar favoriete plekken toe te gaan. Misschien zou Capt’n er net zoals haar over denken. “How about Crystal Lake?” vroeg ze. “The view is beautiful over there,” voegde ze daar een paar seconde later aan toe. Vervolgens keek ze om zich heen om uit te vogelen welke kant het ook alweer op was. De weg naar Crystal Lake zou ze met haar ogen dicht nog kunnen lopen, aangezien ze daar vaak genoeg een bezoekje aan bracht, maar ze had het nog nooit echt gelopen vanuit de Infinite Sea. Hier kwam ze ook bijna nooit. Uiteindelijk zette ze een paar vastberaden stapjes een richting uit, bijna zeker wetend dat het de goede weg wel moest zijn. “This way!” riep ze in een bijna net zo enthousiaste toon als Capt’n net had gedaan.

OOC: Eh, nieuw topic?

_________________
Gestrand. TYZF4o5
I will work this body, I will burn this flame
oh in the dead of night, and in the pouring rain
yeah, I'm a work-a-holic and I swear, I swear
yeah, and one day I will beat you fair and square
Terug naar boven Ga naar beneden
Captain

Captain

Man Aantal berichten : 21
Registration date : 23-10-12

Over je pokemon
Leeftijd: 17 years
Status: Gezond
Partner: I ain't the romantic type.

Gestrand. Empty
BerichtOnderwerp: Re: Gestrand.   Gestrand. Emptydi jan 29, 2013 2:38 pm



C A P T A I N -- you haven't lived until you've felt how wild the ocean really is
Captain kon zijn gelukzaligheid bijna niet inhouden. Dat hij nu op grond stond die tot voor kort onmogelijk te bereiken scheen te zijn, was zijn grootste overwinning tot nu toe. Zijn bemanning en schip was hij al bijna weer vergeten. Het enige waarom hij nog aan ze dacht, was dat hij hoopte dat ze nog leefden zodat hij hun zijn verhaal kon vertellen. Natuurlijk moest hij eerst bewijzen verzamelen, maar met de hulp van de kleine Eevee genaamd Chiara zou dat geen groot probleem zijn. Nu moest hij enkel zichzelf er aan herinneren om een manier te vinden om nonchalant over te komen wanneer hij zijn schild vulde met de kostbaarheden van het gebied.
“How about Crystal Lake?” stelde Chiara voor. “The view is beautiful over there.” Het uitzicht kon Captain daadwerkelijk niks schelen. Of hij nou een eindeloze zee bekeek of de binnenkant van een vulkaan, het liet hem allemaal koud. Pas als hij een schat in zicht kreeg die hij in zijn bezig kon krijgen versnelde zijn hartslag. Dit had echter meer met goudzucht te maken dan genieten van het uitzicht en telde daarom volgens hem niet mee.
Dit zou hij echter niet toegeven aan Chiara. Hij was hier tenslotte niet om mensen af te schrikken met zijn liefde voor vrijwel alles met waarde. De Wartortle besefte prima dat deze Eevee momenteel zijn beste kans was op het vinden van de schatten van Inciala en zou haar daarom zo lang mogelijk te vriend proberen te houden. “Sounds loveley,” reageerde hij daarom, met een simpele glimlach. Dat het woord ‘Crystal’ in de naam van de locatie zat maakte het alleen maar beter. Wat voor kristalachtig meer moest hij verwachten? Hij wist in ieder geval dat hij niet teleur kon worden gesteld. Alhoewel…
Toen Chiara zoekend rondkeek, maakte hij zich even zorgen dat ze misschien helemaal niet het meer zouden bereiken. Hoe goed of slecht was het richtingsgevoel van de Eevee eigenlijk? Hoe lang woonde ze überhaupt in het gebied? Wellicht was dit de enige schat die zij hem kon aanwijzen. Dan was zijn bezoekje aan Inciala alsnog een flop geworden.
‘Stop that!’ beval hij zichzelf in gedachten. Hij moest niet nu al negatief gaan denken over zijn reis naar Inciala. Zelfs als Chiara hem niet ver kon helpen, had hij altijd de mogelijkheid om zelf op zoek te gaan. Hij was in ieder geval niet van plan om zo snel al op te geven. “This way!” klonk Chiara enthousiast. Schijnbaar had ze de goede richting gevonden. Captain knikte tevreden en liep in stilte achter haar aan. Hij kon niet wachten om het Crystal Lake te zien.


Note;; Lijkt me goed c:
437 woorden.

_________________
Gestrand. CaptainS1
I wish that we could sail our sad days away
In deep blue seas of paper mâché
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud




Gestrand. Empty
BerichtOnderwerp: Re: Gestrand.   Gestrand. Empty

Terug naar boven Ga naar beneden
 

Gestrand.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Inciala :: Inciala :: Infinite Sea-